กลอนวันแม่

สิงหาคม 9, 2011 at 3:38 am

 

กลอนวันแม่ กลอนแม่ เรียงความวันแม่ วันแม่แห่งชาติ

มาแต่งกลอนวันแม่ กัน ใครอยากแต่งเชิญตอบ แต่งให้แม่กัน..

 วันแม่แห่งชาติ

 

กลอนวันแม่ 12 สิงหาคม

……..สตรีใด…….ไหนเล่า………..เท่าเธอนี้
เป็นผู้ที่ …………..ลูกทุกคน………บ่นรู้จัก
เป็นผู้ที่ ……………มีพระคุณ………การุณนัก
เป็นผู้ที่ …………..สร้างความรัก…..สอนความดี
เป็นผู้ที่……………คอยสั่งสอน…….เอาใจใส่
คอยห่วงใย….……เราทุกคน………จนวันนี้
เปรียบแสงทอง……สว่างล้ำ……….นำชีวี
เธอคนนี้…………..คือ ” แม่ ”……..ของเราเอง

 

………วันเกิดเราเป็นดั่งวันสิ้นลมแม่
….เจ็บปวดแท้ดั่งน้ำตาพาจะไหล
….สองมือออบโอบอุ้มแกว่งเปล
….น้ำนมเลี้ยงอุ้มชูให้เติบใหญ่มา
…แม่เปรียบดั่งยารักษายามป่วยไข้
….แม่เปรียบดั่งต้นไม้ใหญ่ร่มใบหนา
….แม่เปรียบดั่งดวงตะวันส่องแสงมา
…แม่เปรียบดั่งผ้าห่มหนาอบอุ่นกาย
…เปรียบดั่งพระในบ้านชี้แนะลูก
….สถิตย์ถูกอยู่กลางใจไม่ไปไหน
….กตัญญูตอนนี้ยังไม่สายไป
….ก่อนแม่ไซร้หลับตาไปไม่ลืมเอย

 

มือน้อยน้อยแม่คอยอุ้มชู……… แม่เฝ้ามองดูไม่ห่างไปไหน
แม่เฝ้าปลอบขวัญยามลูกหลับไหล ม่ยอมห่างไกลไปจากสายตา
มือน้อยน้อยของแม่ล้ำค่า ……….. อุ้มชูลูกมาจากเล็กเด็กแดง
ยามลูกเติบใหญ่ด้วยน้ำพักน้ำแรง ด้วยใจที่แกร่งของแม่ถักทอ

 

……แม่นี้มีบุญคุณอันใหญ่หลวง
ไม่คิดลวงหลอกเราให้ช้ำจิต
แม่เองต้องผ่ายผอมยอมอุทิศ
กว่าจะได้หนึ่งชีวิตคือตัวเรา

…………………………………..

แล้วทำไมไม่คิดตอบแทนบ้าง
ปล่อยให้แม่อ้างว้างแสนสุดเหงา
ทำอาหารรอไว้จะให้เรา
แต่ตัวเราทิ้งแม่ไว้คนเดียว

 

ให้ของขวัญวันแม่นับแต่นี้
โดยทำดีต่อแม่ก่อนแก่เฒ่า
ให้ท่านได้ประจักษ์รักของเรา
ดีกว่าเฝ้าทำบุญให้เมื่อวายชนม์

————————-

แม่คือ…ครูคนแรก
By White Rose

แม่เรา คือ ครูคนแรก
มีแต่ให้ มิรู้สิ้น ถวิลเกื้อ
ทุกหยาดเหงื่อ ปกป้อง ยามร้องไห้
สองมือแห่ง ความรัก พิทักษ์ภัย
สองมือไกว เห่กล่อม ยอมอ่อนเพลีย

ยามลูกสุข แม่สุข ไม่ทุกข์ท้อ
พร้อมสู้ต่อ โอบอุ้มเจ้า เฝ้าส่งเสีย
ยามแม่เหนื่อย มีลูกน้อย เคล้าคลอเคลีย
หายเหนื่อยเพลีย ด้วยรักลูก โดยผูกพัน

ยามเจ็บไข้ เจ้างอแง แม่เจ็บกว่า
แทบใบ้บ้า ทุกข์ร้อน สุดผ่อนผัน
สองมืออุ้ม ทะนุถนอม ดั่งชีวัน
หาหยูกยา มาแบ่งปัน ช่วยบรรเทา

ลูกรู้ไหม ดวงใจแม่ มีแต่ให้
คล้องสายใย เฝ้าดูแล แม้เหน็บหนาว
สองมือกอด ตระกอง อย่างแผ่วเบา
เพื่อให้เจ้า อบอุ่น อย่างคุ้นเคย

สองมือป้อน ความห่วงใย ไม่มีเปลี่ยน
สอนลูกเขียน ท่องจำ ใช่เมินเฉย
ครูคนแรก ในดวงใจ ใช่ใครเลย
รู้ไหมเอ่ย แน่แท้ แม่นั่นเอง

———————————-

 

 

แม่คือดวงใจ
By ดาวจ้า

รักอื่นใดไหนเล่าเท่ารักแม่
บริสุทธิ์เที่ยงแท้แน่หนักหนา
ส่งลูกเรียนจนเติบใหญ่ได้วิชา
เหนื่อยกายาลำบากตนสู้ทนไป

แม้งานหนักเหน็ดเหนื่อยล้นทนดวงจิต
เพื่อชีวิตของลูกน้อยที่สดใส่
ขอเพียงแต่ให้ลูกจงตั้งใจ
หมั่นเพียรไปเรียนหนังสือให้ถูกทาง

อยากให้เรานึกถึงแม่กันสักนึด
แม่ไม่คิดปล่อยเราให้อ้างว้าง
อยากให้รู้ความรักแม่ไม่จืดจาง
ทดแทนคุณแม่บ้างตั้งใจเรียน

 

 

——————————-

 

คำปรารภของแม่ กับลูกแย่ๆ ที่กลับใจ
By synum

 

ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่ทุกข์หนัก เท่าลูกรักประพฤติตนเป็นคนชั่ว
ลูกกี่คนทนเลี้ยงได้ไม่หมองมัว ไม่โศกเศร้าเท่าลูกตัวชั่วระยำ
ลูกทำดีได้ดีต้องดีแน่ ลูกที่แท้ทำดีได้ไม่ถลำ
ลูกทำชั่วได้ชั่วก่อเวรกรรม แม่ชอกช้ำเพราะรักลูก…หมดหัวใจ
   
ลูกจะหมั่นทำความดีทำสิ่งชอบ แม่จ๋าแม่แม่ช่วยตอบลูกได้ไหม
ไยแม่เฝ้ารักลูกผูกดวงใจ ลูกดีชั่วอย่างไรรักไม่คลาย
หัวใจแม่เป็นไฉนไยผ่องผุด หลั่งรักแท้บริสุทธิ์ไม่ขาดสาย
เฝ้าพันผูกตั้งแต่ลูกกำเนิดกาย จนลูกตายรักของแม่…ไม่แปรเอย

——————

 

คนข้างหลัง
By orange_ps

การเดินทางของความรัก
มักเจอกับอุปสรรคคอยกีดขวาง
พบเจอกับความสุข ทุกข์ แสนทรมาน
ต้องพบเจอความร้าวร้าน แสนปวดใจ

อยากบอกเธอให้รู้ มีคนข้างหลัง
ลองหันกลับไปดูแลเขาสักครั้งจะได้ไหม
คนที่เราไม่เคยกลับไปห่วงใย
คนที่คอยห่วงเราอยู่ไกลๆ ตลอดมา

อยากให้รู้คนๆ นั้น คือ พ่อ แม่
อยากให้หันกลับไปดูแลท่านบ้าง
อย่าปล่อยความรักแบบหนุ่มสาว คอยเคลือบคลาน
แล้วเราจะได้พบกับความรัก ที่ไม่ร้าวร้านตลอดไป

 

——————

 

“แด่…คุณแม่”
By ไร้สังกัด

 

มีน้ำใจมีไออุ่นให้หนุนตัก มีความรักความห่วงใยไว้คลายเหงา
มีน้ำคำพร่ำสอนอาทรเรา มีวิธีขัดเกลาเฝ้าใส่ใจ
สอนให้รู้สูงต่ำทำผิดถูก สอนให้ปลูกเพาะวิชาไว้อาศัย
สอนให้รู้คุณค่าเงินตราไทย สอนให้รู้จักให้เอื้ออารี
มากกว่านี้มากมีในคำสอน มากมายพรความห่วงใยไม่หน่ายหนี
มากอภัยมากเมตตามากปราณี ทั้งหมดนี้คือแม่แต่ผู้เดียว

Entry filed under: Uncategorized. Tags: .

การทำพิมเสนนำ การฉายรังสี


stich


%d bloggers like this: